Το όνομα ρίκινος προέρχεται από τη λατινική λέξη για τους κρότωνες (τσιμπούρια), γιατί το σχήμα του σπόρου είναι παραπλήσιο. Το όνομα καστορέλαιο που δόθηκε στο ρετσινόλαδο δεν έχει καμία σχέση με τον κάστορα και το παράγωγο έλαιο από αυτόν που ονομάζεται castoreum. Φωτογραφίες του ρίκινου του κοινού μπορείτε να δείτε εδώ.
Ο Ρίκινος είναι φυτό-θάμνος. Οι σπόροι του περιέχουν μια υδατοδιαλυτή ουσία τη ρικίνη (ricin), που είναι τοξική για τον ανθρώπινο οργανισμό. Η ίδια ουσία υπάρχει και σε άλλα σημεία του φυτού αλλά σε μικρότερες ποσότητες. Λέγεται ότι αν καταπιεί κανείς τους σπόρους χωρίς να τους μασήσει, δεν ελευθερώνεται η ρικίνη και δεν μπορεί να προκαλέσει βλάβη, αν τους μασήσει όμως ελευθερώνεται και αρκεί μια χούφτα σπόροι για να επιφέρουν το θάνατο.
Οι σπόροι του περιέχουν μεγάλο ποσοστό λαδιού, το οποίο αποτελείται από τριγλυκερίδια και κυρίως ρικινολεΐνη (ricinolein). Το λάδι παράγεται απο τους σπόρους ονομάζεται ρετσινόλαδο ή καστορέλαιο και είναι ακατάλληλο για κατανάλωση ως τρόφιμο. Αν καταναλώσουμε ένα ποτηράκι αυτού προκαλεί διάρροια και αφυδάτωση. Έχει όμως εμπορικό ενδιαφέρον καθώς χρησιμοποιείται στην κοσμητολογία και στη βιομηχανία ως πρώτη ύλη και διαλυτικό. Έχει πολύ καλές ιδιότητες προσκόλλησης και στην κοσμητολογία χρησιμοποιείται για τη φροντίδα των φρυδιών, των μαλλιών μαλλιών και την περιποίηση των χειλιών σε κραγιόν και στικ.
Οργανισμοί Συστατικά & Προϊόντα 