Στο εργαστήριο χρειάζεται «γυμνή φλόγα», για να κάνουμε κάποιες αντιδράσεις, για αποστειρώσεις μεταλλικών εργαλείων και εργασία σε άσηπτες συνθήκες. Η συσκευή που χρησιμοποιείται για να δώσει τη φλόγα είναι ο λύχνος μπούνσεν ή μπούνζεν. Πήρε το όνομά του από τον Γερμανό χημικό Roberd Bunsen. Ο λύχνος αυτός είναι παραπλήσιος με ένα «γκαζάκι» όπως φαίνεται εδώ. Στο λύχνο μπούνζεν υπάρχει δυνατότητα ρύθμιση της ποσότητας αέρα που αναμιγνύεται με το καύσιμο αέριο, για την ελεγχόμενη αξιοποίηση της χημικής ενέργειας που περικλείουν τα καύσιμα αέρια. Έτσι ανάλογα με τη ρύθμιση (ροδέλα που περιστρέφεται και ανοίγουν οι οπές απ΄ όπου περνά ο αέρας ο οποίος χρειάζεται για την καύση) παράγεται φλόγα με μεταβλητή θερμοκρασία.
Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι φλόγας, η αναγωγική (ή αιθαλίζουσα φλόγα) και η οξειδωτική. Η οξυυδρική φλόγα είναι η οξειδωτική φλόγα που παράγεται όταν το καύσιμο αέριο είναι το υδρογόνο και τότε οι θερμοκρασίες της φλόγας είναι πάνω από 2000 ºC. Παρακάτω εξηγούμε τους δύο βασικούς τύπους φλόγας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις σχετικής ερώτησης πιστοποίησης.
Ερώτηση Πιστοποίησης 10Β Τεχνικός Φαρμάκων Καλλυντικών και Παρεμφερών Προϊόντων. Ερώτηση Πιστοποίησης 117 Βοηθός Φαρμακείου. Πότε η φλόγα λέγεται αναγωγική και πότε οξειδωτική; Να αναφέρετε τα χαρακτηριστικά σε κάθε περίπτωση.
Αναγωγική ονομάζεται η φλόγα που προκύπτει από ατελή καύση του καυσίμου, δηλαδή δεν υπάρχει όσο οξυγόνο χρειάζεται για να γίνει πλήρως η καύση του αερίου. Η φλόγα σε αυτή την περίπτωση είναι κίτρινη, είναι φωτεινή, δεν έχει μεγάλη θερμοκρασία, ενώ με αυτή τη φλόγα παράγεται και αιθάλη (καπνιά).
Η οξειδωτική φλόγα είναι αυτή που βλέπουμε, όταν για την καύση του αερίου υπάρχει όσο οξυγόνο χρειάζεται (περίσσεια) ώστε αυτό να καίγεται πλήρως. Η φλόγα αυτή έχει χρώμα μπλε, δεν είναι φωτεινή και έχει υψηλή θερμοκρασία που προκαλεί οξειδώσεις. Χρησιμοποιείται για θέρμανση και πύρωση.
Οργανισμοί Συστατικά & Προϊόντα 